تبلیغات
واژه بیدار - آنتی صهیون (صفحه ای برای دشمن شناسی)صفحه دوم

واژه بیدار - آنتی صهیون (صفحه ای برای دشمن شناسی)صفحه دوم

رَّبِّ أَدْخِلْنِی مُدْخَلَ صِدْقٍ وَ أَخْرِجْنِی مُخْرَجَ صِدْقٍ وَاجْعَل لِّی مِن لَّدُنكَ سُلْطَانًا نَصیرًا

رَّبِّ أَدْخِلْنِی مُدْخَلَ صِدْقٍ وَ أَخْرِجْنِی مُخْرَجَ صِدْقٍ وَاجْعَل لِّی مِن لَّدُنكَ سُلْطَانًا نَصیرًا

واژه بیدار - آنتی صهیون (صفحه ای برای دشمن شناسی)صفحه دوم رَّبِّ أَدْخِلْنِی مُدْخَلَ صِدْقٍ وَ أَخْرِجْنِی مُخْرَجَ صِدْقٍ وَاجْعَل لِّی مِن لَّدُنكَ سُلْطَانًا نَصیرًا
6 اسرائیل چه نقشه ای برای اساتید ایرانی دارد؟ / شناسایی و شكار جاسوس

برگزاری «كنفرانس دوسالانه مطالعات ایران شناسی» (12 تا 14 مرداد) در اسلامبول تركیه را باید فاز جدیدی از استراتژی «جاسوسی آكادمیك» مثلث سرویس های جاسوسی لیبرال دانست كه پیام های امنیتی جدیدی را برای جامعه علمی ایران مخابره می كند؛ از این رو وقتی «كیهان» روز 24 تیر 1391 ماهیت صهیونیستی این كنفرانس و هویت گردانندگان آن را افشا كرد، بیش از 30 استاد ایرانی از شركت در آن انصراف دادند و گردانندگان كنفرانس به دنبال جایگزین كردن اساتید دیگری از ایران به جای آنان هستند! حضور 6 استاد اسرائیلی در حوزه مسائل ایران (از دانشگاه های صهیونیستی «تل آویو»، «نگو» و «هبرو») به همراه 5 میهمان ویژه كنفرانس كه همگی از «بنیاد اشرف پهلوی» در واشنگتن دی .سی و حامی فرقه ضاله «بهائیت» هستند، از یك سو بر اهداف امنیتی آن صحه می گذارد و از سوی دیگر، برگزاری «پنل ویژه رابطه ایران و اسرائیل» در كنار برنامه سخنرانی 2 اسرائیلی در هر روز برای مدعوین ایرانی سبب می شود تا این كنفرانس یك «تهدید علمی» و سناریویی برای «شناسایی و شكار جاسوس» شناخته شود، نه یك «فرصت پژوهشی و آكادمیك». چرا چنین قضاوت می كنیم؟

6 اسرائیلی چه نقشه ای برای اساتید ایرانی دارند؟

شناسایی و شكار جاسوس

پیام فضلی نژاد

برگزاری «كنفرانس دوسالانه مطالعات ایران شناسی» (12 تا 14 مرداد) در اسلامبول تركیه را باید فاز جدیدی از استراتژی «جاسوسی آكادمیك» مثلث سرویس های جاسوسی لیبرال دانست كه پیام های امنیتی جدیدی را برای جامعه علمی ایران مخابره می كند؛ از این رو وقتی «كیهان» روز 24 تیر 1391 ماهیت صهیونیستی این كنفرانس و هویت گردانندگان آن را افشا كرد، بیش از 30 استاد ایرانی از شركت در آن انصراف دادند و گردانندگان كنفرانس به دنبال جایگزین كردن اساتید دیگری از ایران به جای آنان هستند! حضور 6 استاد اسرائیلی در حوزه مسائل ایران (از دانشگاه های صهیونیستی «تل آویو»، «نگو» و «هبرو») به همراه 5 میهمان ویژه كنفرانس كه همگی از «بنیاد اشرف پهلوی» در واشنگتن دی .سی و حامی فرقه ضاله «بهائیت» هستند، از یك سو بر اهداف امنیتی آن صحه می گذارد و از سوی دیگر، برگزاری «پنل ویژه رابطه ایران و اسرائیل» در كنار برنامه سخنرانی 2 اسرائیلی در هر روز برای مدعوین ایرانی سبب می شود تا این كنفرانس یك «تهدید علمی» و سناریویی برای «شناسایی و شكار جاسوس» شناخته شود، نه یك «فرصت پژوهشی و آكادمیك». چرا چنین قضاوت می كنیم؟

تیم مدیریتی و سخنرانان ویژه «كنفرانس اسلامبول» هر 5 نفر عضو حلقه ای از ایران شناسان هستند كه «احسان یارشاطر» (فراماسونر بهایی و سردبیر دایره المعارف (ایرانیكا) را به عنوان «پدر» آنان در «بنیاد مطالعات ایران» می شناسند، بنیادی كه ریاست عالیه آن با «اشرف پهلوی» است و «احمد علی مسعود انصاری» در كتاب «پس از سقوط» با انتشار سندی فاش كرد كهCIA از دهه .1980م به واسطه «پرویز ثابتی» (مدیركل امنیت داخلی ساواك) هدایت رویكردها و فعالیت های این بنیاد ایران شناسی را در دست دارد. (صص275-273) از میان این 5 نفر، «تورج اتابكی» رئیس «كنفرانس دوسالانه مطالعات ایرانی» است و «احمد كریمی حكاك» نیز نماینده پروژه آمریكا در حوزه مطالعات ایرانی شناخته می شود. از 7 سال پیش «وزارت خارجه آمریكا» كمك های مالی خود را برای تأسیس «مركز مطالعات ایرانی» در دانشگاه مریلند به «كریمی حكاك» اختصاص داد و ایران شناسان بهایی نیز به همكاری با آن پرداختند اكنون این مركز یكی از شركای برگزاری «كنفرانس دوسالانه مطالعات ایران شناسی» در تركیه است.

«محمد توكلی طرقی» سردبیر فصلنامه «ایران نامه» (نشریه بنیاد اشرف پهلوی) كه تیرماه 1390 همایش «بهایی آزاری در ایران» رابا حضور «دیان علایی» (نماینده بهائیان در سازمان ملل)، «احمد كریمی حكاك» و پژوهشگران اسرائیلی در «دانشگاه تورنتو» برگزار كرد از میهمانان ویژه كنفرانس اسلامبول است او به همراه «علی میرسپاسی» (از دیگر تحلیلگران بنیاد اشرف پهلوی و مشاور حزب مشاركت ایران) درباره چگونگی «مطالعات آكادمیك در ایران» برای اساتید ایرانی سخنرانی می كند و مدیریت پنل «سینمای بعد از انقلاب درایران» را انجام می دهد. توكلی طرقی از نویسندگان ماهنامه «مهرنامه» (سخنگوی جریان فتنه، چاپ تهران) نیز می باشد و سال 1387 در سفری بی سروصدا به ایران كوشید تا اسناد و مدارك بهائیت را جمع آوری و از كشور خارج كند. «علی بنوعزیزی» نیز از دیگر اعضاء برجسته «بنیاد اشرف پهلوی» و «فصلنامه ایران نامه» است كه از سال 1374 الگوی «جامعه مدنی سكولار» را برای ایران پیشنهاد كرد و در مراسم ناهار روز 13مرداد 1391 در «كنفرانس دوسالانه مطالعات ایران شناسی» برای حاضران درباره «اسلام و اصلاحات در خاورمیانه» سخنرانی می كند. در نتیجه، ریاست كنفرانس و میهمانان ویژه آن، از اعضاء حلقه ای تحت سیطره بهائیان هستند كه فقط با یك واسطه و توسط «بنیاد اشرف پهلوی» از منابع و عوامل اطلاعاتی CIA برای عملیات های جاسوسی آكادمیك محسوب می شوند. در یك دهه گذشته تكاپوهای حلقه ایران شناسان «بنیاد اشرف پهلوی» در ایران شدت گرفته است تا جایی كه وقتی یكی از همكاران «احسان یارشاطر» در تهران درگذشت، فروردین 1390 مجله های «بخارا» (به سردبیری علی دهباشی) و «مهرنامه» در ایران همزمان با «فصلنامه ایران نامه» در واشنگتن .دی.سی شماره ای ویژه در ستایش او منتشر كردند. همین تعاملات سبب شده است كه «فصلنامه نگاه نو» به مدیریت «علی میرزایی» (از فعالان «حزب توده» در ابتدای انقلاب و معاون «محمدتقی بانكی» در شركت ملی فولاد) كه با حلقه مبلغان فراماسونری و بهائیت در «رادیو زمانه» همكاری و ارتباط دارد، در «كنفرانس دو سالانه مطالعات ایرانی» شركت كند.

برنامه های ویژه ای كه حلقه ایران شناسان «بنیاد اشرف پهلوی» برای اساتید ایرانی دركنفرانس اسلامبول پیش بینی كرده اند، حضور و سخنرانی 6 پژوهشگر اسرائیلی است؛ به نحوی كه هر روز 2 اسرائیلی در حوزه مسائل ایران به بحث می پردازند. تعامل ایران و رژیم صهیونیستی چنان برای برگزاركنندگان كنفرانس اولویت دارد كه یك پنل اختصاصی را در روز اول (12مرداد) برای آن تدارك دیده اند و یك ایرانی- اسرائیلی به نام «اورلی رحیمیان» از «دانشگاه نگو» (در فلسطین اشغالی) برای سخنرانی انتخاب شده است و سپس «جولیا رابانویچ» از «دانشگاه هبرو اسرائیل» در خصوص «شعر و ادبیات ایران» سخن می گوید. «مطالعات بابی و بهایی» یكی دیگر از بخش های «كنفرانس دو سالانه مطالعات ایران شناسی» در تركیه است كه «سیامك ذبیحی مقدم» از اسرائیل در آن مقاله ای با عنوان «كشتار بهائیان در یزد» ارائه می كند. «ذبیحی مقدم» دانش آموخته تاریخ در دانشگاه اسرائیلی «حیفا» و از همكاران «محمد توكلی طرقی» (سردبیر ایران نامه) است كه تیرماه سال گذشته نیز به دعوت او برای سخنرانی در همایش «بهایی آزاری در ایران» پیرامون «آئین بهایی و زن ایرانی» به دانشگاه تورنتو رفت. بعد از ذبیحی مقدم نیز 3 استاد دیگر از دانشگاه های رژیم صهیونیستی (دانشگاه هبرو و دانشگاه تل آویو) به بحث درباره «صدای شعر در نقاشی ایرانی»، «زندگی بومی در ایران» و... می پردازند و «عباس امانت» (استاد بهایی دانشگاه ییل) نیز در كنار آنان حضور دارد.

پیش از این نیز اسلامبول میزبان «كنفرانس مالتا3» بوده است و روزنامه «كیهان» دی ماه 1390 در یادداشتی به قلم «سیدمحمد عماد اعرابی» از ماجرای ارتباط برخی اساتید و چهره های صهیونیست در كنفرانس های مالتا پرده برداشت و هشدار داد كه این اتفاق دوباره تكرار خواهد شد. بی تردید مسئولان وزارت علوم باید از كنفرانس هایی كه تحت پوشش «مبادلات آكادمیك» هدف «جاسوسی آكادمیك» را دنبال می كنند، ارزیابی و تحلیل داشته باشند تا هشدارهای امنیتی به موقع را به رؤسا و اساتید دانشگاه ها بدهند و تهدیدات امنیتی علیه جامعه دانشگاهی را در پروژه «شناسایی و شكار جاسوس» جدی بگیرند. از «شورای عالی انقلاب فرهنگی» نیز انتظار می رود كه آئین نامه را برای «مبادلات آكادمیك» و «سفرهای دانشگاهی» به تصویب برساند؛ خصوصاً اینكه در 2 سال گذشته وزیر اطلاعات در یك برنامه تلویزیونی از «دام های امنیتی برای اساتید و نخبگان ایرانی» خبر داد و مدیركل ضد جاسوسی آن وزارتخانه نیز تصریح كرد كه در پروژه های براندازی نرم تحت پوشش مبادلات علمی، مطالعات دانشگاهی و... «شبكه های آموزش اطلاعاتی دشمن در كشورهای همسایه مشغول فعالیت است.» همین هشدار را مدیركل پژوهشی وزارت علوم در پایان سال 1389 داد و گفت «ممكن است در جریان جاسوسی از طریق روابط پژوهشی، شخصیت علمی یا عضو هیئت علمی مان را به خارج از كشور دعوت كنند و در آنجا كاملاً تخلیه اطلاعاتی كنند.» بنابراین، وقتی چنین تهدیدی جدی است باید با آن مقابله جدی نیز كرد.


.: Weblog Themes By Slide Skin:.