پی نوشت 

گاهی تیرگی هامان آن قدر زیاد می شود که پیامبری را به بردگی می فروشیم  و می خریم

گاهی آن قدر چشمهامان نابینا می شود که محبت یک دوست را دشمنی می بینیم

تو خود بیا و تفسیر کن  یا رفیق من لارفیق له

·         متوکل چون فتح بن خاقان را به وزارت منصوب کرد ، امر نمود که همه بزرگان در رکاب او و فتح بن خاقان پیاده راه روند . راوی می گوید : حضرت هادی علیه السلام را دیدم که در آن هوای گرم پیاده می رود . به ایشان گفتم : نباید شما را به چنین کاری وا دارند . حضرت فرمودند : اینها قصدشان از این کار استخفاف من است ؛ ولی نمیدانند که من از ناقه صالح کمتر نیستم . راوی گوید : این جمله را نزد بزرگی گفتم . او گفت : متوکل بیش از سه روز زنده نیست ؛ زیرا خداوند درباره قوم صالح می فرماید "چون ناقه را پی کردند ، بیش از سه روز زندگی نکردند ."

+ سه روز تمام نشده بود که منتصر عباسی (پسر متوکل) با چند نفر از غلامان خود وارد جلسه متوکل شدند و فتح بن خاقان را با متوکل پاره پاره کردند .

منبع : جلاء العیون شبر ج3ص122 نقل از سید بن طاووس در المهج – بحارالانوار ج11ص113(چاپ سنگی) .

به نقل از کتاب زندگانی چهارده معصوم علیهم السلام آیت الله مظاهری .

·         یک جان که بیشتر نداریم ؛ این هم نذر امام هادی...(آقا جان بپذیر)

دل نوشت :

آسمان فرصت پرواز بلند است ولی قصه این است چه اندازه کبوتر باشی

پیاده روی نکنید تا ربوده نشوید؟

این جمله در نظر اول بسیارعجیب است اما حقیقت دارد

 رژیم صهیونیستی از شهروندان خود در سرزمین های

اشغالی خواسته تا از پیاده روی خود داری کنند

این درحالی است که فلسطنیان خشمگین از اسارت فرزندان خود در زندانهای اسرائیل

اقدام به ربودن اسرائیلی ها می کنند .

پی نوشت :

جان‌ها همه تو،
و ما همه
بدون تو هیچ !

خودت بیا و تفسیر کن…
بنفسی انت

این روزها بازارهدیه خریدن و هدیه دادن برای روز مادر حسابی داغ است

هدیه می دهند و هدیه می گیرند

مادر همه خوبی ها

مادرهمه پاکی ها

می خواهم هدیه ای برای روز تو تهیه کنم اما وسعم اندک است و دستم خالی است

مادرم دل کویری مرا باران و

چشم بارانی مرا ساحل آرام باش

پی نوشت :

شنیدم که فردی برای هدیه روز خود از خدا می خواست

خدایا هدیه همسرم به من را در روز زن

این قرار ده که

او به زنهای دیگر نگاه نکند...

فاتحه نخوانید، بوق بزنید!

هر گاه که خواستید از جاده روبروی گلزار رد شوید و بروید کت برای شنا، از همانجا و از توی ماشین دستی بلند کنید و برایم فقط یک بوق بزنید. همین!

 به گزارش گروه جهاد و مقاومت مشرق،محمود شهیان زاده (صدیقی) در اسفند 1363 و در جریان عملیات بدر بال در بال ملائک گشود. این شهید عزیز که در گلزارِ شهید آباد دزفول به خاک سپرده شده، قبل از شهادت وصیتی به دوستانش می کند. وصیتی که انجامش شاید کمترین زحمتی را برای اطرافیان به همراه نداشته باشد. آن چه خواهید خواند روایتی است از همان سفارشِ شنیدنی!

شهید محمود شهیان زاده (صدیقی)

**از منطقه که برمی گشتیم ، معمولاً هر بار منزل یکی از دوستان دور هم جمع می شدیم و همان جمع های دوستانه ای را که در جبهه های نبرد داشتیم ، دوباره تشکیل می دادیم.

آن شب هم مثل شب های قبل در منزل یکی از دوستان دور هم بودیم و از هر دری سخنی می راندیم. خیلی از بچه ها بودند شهید پوررکنی ، شهید نجف آبادی و خیلی های دیگر.

در این بین محمود آرام سرش را بالا آورد و گفت : «بچه ها ! من این بار که بروم دیگر بر نمی گردم» . این حرف را که گفت ، باز هم شوخی کردن بچه ها گل کرد.

اما محمود خیلی جدّی دوباره گفت : « بچه ها ! حرفی دارم ! می بینید امروز چقدر با هم دوست و صمیمی هستید؟ سعی کنید همیشه این دوستی و صمیمیت را حفظ کنید.»

می دانم این بار که رفتم دیگر برنمی گردم . اما می خواهم بگویم بعد از شهادتم شما هفته اول و دوم بر مزارم می آیید و دیگر پیدایتان نمی شود تا چهلم. بعد از آن هم می روید و تا سالگرد شهادتم دیگر سراغی از من نمی گیرید و بعد از سالگرد هم دیگر مرا فراموش می کنید.

محمود نفس عمیقی کشید و گفت : «تمام اینها را می بخشم...اما

سفارشی دارم ؛ وقتی آن روز فرا رسید و شما از یاد بردید که حوالی شهیدآباد هم رفیقی دارید. هر وقت خواستید از جاده روبروی گلزار رد شوید و بروید کت برای شنا ، از همان جا و از توی ماشین دستی بلند کنید و برایم فقط یک بوق بزنید. همین.من آن بوق را بجای فاتحه از شما قبول می کنم. »

محمود حرفش را زد و سکوت مجلس ما را فرا گرفت. لب ها به لبخند باز شد اما کمتر کسی بود که این حرف را به حساب شوخی گذاشته باشد. محمود کاملا جدی گفت.

حالا هر وقت از آن جا رد می شوم ، حتما بوقی می زنم.